با نگاهی به جشن ماهی ها،قد کشیده است با وضو دریا!
این مزامیر سبز داوود است،آری انگار صبح موعود است
می سرایدبه گوش شالوها،آیه های ظهوراودریا
ساحل آشفته ی هیاهوها،ناگهان سجده ی پرستوها
باسرانگشت موج می بارد،بغض-صدقرن-درگلودریا!
ناگهان موج های سرگردان،روی احساس صخره ها خوردند
شروه خوان مثل چشم جاشوها،شد تب آلود جستجو دریا
جاده آکنده ازنفس هایش،گل فروش است درتماشایش
ناشکیبانه چشم می دوزد،برافق های پیش رودریا
روبه فانوس های دریایی،باز،ساحل نشین شبگردی است
شانه هایش شقایق زخمی،چشم هایش...خودت بگو دریا!
دردلش آسمان ترک خورده است،یا سماع هزار ققنوس است؟!
سر به پیشانی تو می کوبد،مثل آیینه روبرو دریا
می سپارم دلم به آهنگش،محو گیسوی آسمان رنگش
می تراود «دعای عهد» انگار،می سراید به های وهودریا
بردلم چنگ می زندمرداب،وا نشد یک دریچه برمهتاب
تابه پابوس چشم اوآیم،گنبدآبی تو کو دریا؟!
خیمه اش کی «جزیره ی خضرا»ست؟این نفس های اوست اینجاهاست!
این نسیم بهارآدینه،می وزدازکدام سودریا؟!
می کند استغاثه هرشب ماه: کاشکی خال گونه اش بودم
کاش سربازکوچکش باشم، دردلش مانده آرزو دریا!
برسرش ابر سوره ی کوثر، روی دوشش ردای پیغمبر
عجل الله! ای غزل بس کن،می توان ریخت درسبو دریا؟!
به قول مولوي:
دلا در روزه، مهمان خدايي
طعام آسماني را سرايي
درين مه چون در دوزخ ببندي
هزاران در ز جنت برگشايي...
ماه رمضان مثل باران رحمتي بر فضاي زندگي ما ميبارد؛ آلودگيها، زياديها، زنگار گرفتگيهايي را كه به دست خود ما در محيط زندگي و در جان و دلمان پديد آمده است، ميشويد و فضا را مصفا و دلها را نوراني مي كند.
قال علي بن ابيـطالب(ع):
عليكم في شهر رمضان بكثرة استـغفار و الدعاء فاما الدعا فيدفع عنكم به البلاء و اما الاستغفار فتمحي به ذنوبكم.
بر شما بـاد در مـاه رمضان به استغـفار و دعاي زياد. اما دعاهاي شما دافع بلا از شماست. و اما استغفار شما از بين برنده گنـاهـان است.
ماه رمضان، ماه بهار دلهاست
دلهايتان هميشه بهاري باد.
آقا و مولاي من كي خواهي آمد . ديگر طاقتمان به سر رسيده
ندبه جمعه در حال و هواي بي تو بودن تسكينمان نمي دهد بيا
بيه كه منتظريم
تو ما چشم در راحيم
ابا صالح المهدی صلوات
